CHAPITRE IV
Dimensionnement des digues
60
Tableau IV-1 : Résumé des équations utilisées pour le calcul des paramètres géométriques de la carapace
Formules
Variables
í µí±¾ =
í µí» í µí°¬ í µí° í µí°
í µí¿
í µí±² í µí±« (
í µí» í µí°í µí» í µí°
− í µí¿) í µí¿ í µí²í µí²í µí²í µí¼¶
í µí±¾: le poids des blocs de carapace,
í µí» í µí°¬ : Poids volumique des blocs utilisés (naturel ou
artificiel),
í µí» í µí° : Poids volumique de l’eau de mer,
í µí°í µí°¨í µí°í µí»: Angle du talus,
í µí° í µí° : Coefficient de stabilité adimensionnel de
HUDSON variant selon le type du bloc,
(Pour les Cubipods) :
í µí°¾ í µí°· = 28 : section courante
í µí°¾ í µí°· = 7 : Musoir
g : Accélération de la gravité.
í µí° í µí° ∶ Hauteur de la houle au pied de l’ouvrage,
∆ ∶ (
í µí» í µí°í µí» í µí°
− í µí¿)Densité relative déjaugée des blocs de
carapace.
í µí» í µí°¬ : Masse volumique du bloc utilisé (naturel ou
artificiel),
í µí» í µí° : Masse volumique de l’eau de mer
V : Volume d’un seul bloc,
í µí±« í µí² : Diamètre nominale,
n : Nombre de couches,
e : Epaisseur de la carapace,
í µí±µ í µí² : Nombre de blocs par unité de surface.
í µí±² ∆ : coefficient de couche,
P ∶ Porosité moyenne.
Volume :
í µí±½ =
í µí°
í µí» í µí°Diamètre nominal :
í µí±« í µí²í µí¿í µí¿ = √í µí±½
í µí¿
Epaisseur de la carapace
e = ní µí±² ∆ í µí° í µí°§ ;
e = í µí°§í µí° ∆ (
í µí°
í µí» í µí°)
í µí¿
í µí¿
Nombre de blocs par í µí²
í µí¿
:
í µí±µ í µí² =
í µí°§
í µí° í µí°§
í µí¿
;
í µí±µ í µí² = ní µí° ∆ (í µí¿ −
í µí°
í µí¿í µí¿í µí¿
) (
í µí°
í µí» í µí°)
í µí¿
í µí¿
Masse moyenne d’un bloc (cubipod) :
í µí±´ í µí¿í µí¿ =
í µí½ í µí² í µí° í µí°
í µí¿
í µí±² í µí±« (
í µí» í µí°í µí» í µí°
− í µí¿) í µí¿ í µí²í µí²í µí²í µí¼¶
IV.2.2.2. Formule de Van Der Meer
Van der Meer (1988b) a élaboré des formules d'estimation de la stabilité des enrochements sur des
talus uniformes (sans berme) en enrochement dont les crêtes dépassent le niveau maximal de runup. Elles sont basées, entre autres, sur des travaux précédents et sur une grande quantité d’essais
sur modèles physiques. Ces formules sont plus complexes que la formule de Hudson mais c’est un
grand avantage car elles incluent les effets de la durée de la tempête, de la période de la houle, de
la perméabilité de l’ouvrage ainsi qu’un niveau de dommage clairement défini. Les formules
distinguent également le déferlement plongeant et le déferlement gonflant.
Condition d’utilisation
Hauteur d’eau au pied de l’ouvrage í µí±¯ í µí²í µí² í µí²í µí²í µí²í µí² >3 í µí±¯ í µí² í µí²í µí² í µí²í µí²í µí²í µí² : Eaux profondes.
Hauteur d’eau au pied de l’ouvrage í µí±¯ í µí²í µí² í µí²í µí²í µí²í µí² <3í µí±¯ í µí² í µí²í µí² í µí²í µí²í µí²í µí² : Eaux peu profondes.
(í µí±¯ í µí² au pied de l’ouvrage ≤ 70% de la hauteur de la houle au large : là où le déferlement
se produit en grande quantité). (Rock Manual. CTMEF, 2009).
Dimensionnement des digues
60
Tableau IV-1 : Résumé des équations utilisées pour le calcul des paramètres géométriques de la carapace
Formules
Variables
í µí±¾ =
í µí» í µí°¬ í µí° í µí°
í µí¿
í µí±² í µí±« (
í µí» í µí°í µí» í µí°
− í µí¿) í µí¿ í µí²í µí²í µí²í µí¼¶
í µí±¾: le poids des blocs de carapace,
í µí» í µí°¬ : Poids volumique des blocs utilisés (naturel ou
artificiel),
í µí» í µí° : Poids volumique de l’eau de mer,
í µí°í µí°¨í µí°í µí»: Angle du talus,
í µí° í µí° : Coefficient de stabilité adimensionnel de
HUDSON variant selon le type du bloc,
(Pour les Cubipods) :
í µí°¾ í µí°· = 28 : section courante
í µí°¾ í µí°· = 7 : Musoir
g : Accélération de la gravité.
í µí° í µí° ∶ Hauteur de la houle au pied de l’ouvrage,
∆ ∶ (
í µí» í µí°í µí» í µí°
− í µí¿)Densité relative déjaugée des blocs de
carapace.
í µí» í µí°¬ : Masse volumique du bloc utilisé (naturel ou
artificiel),
í µí» í µí° : Masse volumique de l’eau de mer
V : Volume d’un seul bloc,
í µí±« í µí² : Diamètre nominale,
n : Nombre de couches,
e : Epaisseur de la carapace,
í µí±µ í µí² : Nombre de blocs par unité de surface.
í µí±² ∆ : coefficient de couche,
P ∶ Porosité moyenne.
Volume :
í µí±½ =
í µí°
í µí» í µí°Diamètre nominal :
í µí±« í µí²í µí¿í µí¿ = √í µí±½
í µí¿
Epaisseur de la carapace
e = ní µí±² ∆ í µí° í µí°§ ;
e = í µí°§í µí° ∆ (
í µí°
í µí» í µí°)
í µí¿
í µí¿
Nombre de blocs par í µí²
í µí¿
:
í µí±µ í µí² =
í µí°§
í µí° í µí°§
í µí¿
;
í µí±µ í µí² = ní µí° ∆ (í µí¿ −
í µí°
í µí¿í µí¿í µí¿
) (
í µí°
í µí» í µí°)
í µí¿
í µí¿
Masse moyenne d’un bloc (cubipod) :
í µí±´ í µí¿í µí¿ =
í µí½ í µí² í µí° í µí°
í µí¿
í µí±² í µí±« (
í µí» í µí°í µí» í µí°
− í µí¿) í µí¿ í µí²í µí²í µí²í µí¼¶
IV.2.2.2. Formule de Van Der Meer
Van der Meer (1988b) a élaboré des formules d'estimation de la stabilité des enrochements sur des
talus uniformes (sans berme) en enrochement dont les crêtes dépassent le niveau maximal de runup. Elles sont basées, entre autres, sur des travaux précédents et sur une grande quantité d’essais
sur modèles physiques. Ces formules sont plus complexes que la formule de Hudson mais c’est un
grand avantage car elles incluent les effets de la durée de la tempête, de la période de la houle, de
la perméabilité de l’ouvrage ainsi qu’un niveau de dommage clairement défini. Les formules
distinguent également le déferlement plongeant et le déferlement gonflant.
Condition d’utilisation
Hauteur d’eau au pied de l’ouvrage í µí±¯ í µí²í µí² í µí²í µí²í µí²í µí² >3 í µí±¯ í µí² í µí²í µí² í µí²í µí²í µí²í µí² : Eaux profondes.
Hauteur d’eau au pied de l’ouvrage í µí±¯ í µí²í µí² í µí²í µí²í µí²í µí² <3í µí±¯ í µí² í µí²í µí² í µí²í µí²í µí²í µí² : Eaux peu profondes.
(í µí±¯ í µí² au pied de l’ouvrage ≤ 70% de la hauteur de la houle au large : là où le déferlement
se produit en grande quantité). (Rock Manual. CTMEF, 2009).