p. 28
* On désigne par F1 et F2 respectivement les normes des forces de pression du fluide agissant
au niveau des sections S1 et S2.
* l’axe Z verticale : dirigé vers le haut
*Z1, Z2 et Z les altitudes des centres de gravité des masses dm1, dm2 et M
*M : masse de fluide comprise entre S’1 et S’2
- A l’instant « t’»: le fluide de masse (dm1+M) compris entre S1 et S2 ,il va quitter S1 , va
passer par S’1 et va arriver jusqu’à la section S2.
Son énergie mécanique est :
í µí² í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = í µí² í µí² + í µí² í µí²
(37)
í µí° í µí°¦éí µí°í µí°í µí°§í µí°¢í µí°ªí µí°®í µí° = (í µí°í µí°¦ í µí¿ . í µí° . í µí°³ í µí¿ + M.g.z) +(
í µí¿
í µí¿
í µí°í µí°¦ í µí¿ í µí°¯ í µí¿
í µí¿ + ∫
í µí°í µí°¦í µí°¯ í µí¿
í µí¿
í µí° í µí¿
í µí° ′ í µí¿
)
(38)
(∫
í µí² í µí²í µí±½ í µí¿
í µí¿
í µí±º í µí¿
í µí±º ′ í µí¿
) : la somme des différentes masses élémentaires qui vont traverser S’1 et arriver
jusqu’à S2.
- A l’instant « t’= (t+dt)» : le fluide de masse (M + dm2) compris entre S’1 et S’2 ,il va quitter
S’1 , va passer par S’1 et va arriver jusqu’à la section S2qu’il traverse et arrive à S’2
Son énergie mécanique est :
í µí²′ í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = í µí²′ í µí² + í µí²′ í µí²
í µí²′ í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = (í µí°. í µí° . í µí° + í µí² í µí² í µí¿ í µí²í µí² í µí¿ ) +( ∫
í µí² í µí²í µí²
í µí¿
í µí±º í µí¿
í µí±º ′ í µí¿
í µí¿
í µí¿
í µí² í µí² í µí¿ í µí² í µí¿
í µí¿ )
On applique le théorème de l’énergie mécanique au fluide entre t et t’:
« La variation de l’énergie mécanique est égale à la somme des travaux des forces extérieures »,
en considérant cette fois ci le travail de la machine hydraulique
í µí²′ í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² - í µí² í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = í µí±¾ í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² í µí² í µí² í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = í µí± í µí¿ í µí² í µí²í µí¿ − í µí± í µí¿ í µí² í µí²í µí¿ + í µí±·í µí²í µí²í µí² . í µí² í µí² (39)
í µí²′ í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² - í µí² í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = í µí±¾ í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² í µí² í µí² í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = í µí± í µí¿ í µí² í µí²í µí¿ − í µí± í µí¿ í µí² í µí²í µí¿ + í µí±·í µí²í µí²í µí² . í µí² í µí²
í µí²′ í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² - í µí² í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = í µí±· í µí¿ í µí±º í µí¿ í µí² í µí²í µí¿ − í µí±· í µí¿ í µí±º í µí¿ í µí² í µí²í µí¿ + í µí±·í µí²í µí²í µí² . í µí² í µí²
= í µí±· í µí¿ í µí² í µí±½ í µí¿ − í µí±· í µí¿ í µí² í µí±½ í µí¿ + í µí±·í µí²í µí²í µí² . í µí² í µí²
í µí²′ í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² - í µí² í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² =
í µí±· í µí¿
í µí½ í µí¿
í µí² í µí² í µí¿ −
í µí±· í µí¿
í µí½ í µí¿
í µí² í µí² í µí¿ + í µí±·í µí²í µí²í µí² . í µí² í µí²
(40 )
*∗ P 1 S 1 et P 2 S 2 : force de pression
í µí² í µí² í µí¿ . í µí². í µí² í µí¿ +
í µí¿
í µí¿
í µí² í µí² í µí¿ í µí°¯ í µí¿
í µí¿ − í µí² í µí² í µí¿ . í µí². í µí² í µí¿ ) −
í µí¿
í µí¿
í µí² í µí² í µí¿ í µí°¯ í µí¿
í µí¿
(41)
* On désigne par F1 et F2 respectivement les normes des forces de pression du fluide agissant
au niveau des sections S1 et S2.
* l’axe Z verticale : dirigé vers le haut
*Z1, Z2 et Z les altitudes des centres de gravité des masses dm1, dm2 et M
*M : masse de fluide comprise entre S’1 et S’2
- A l’instant « t’»: le fluide de masse (dm1+M) compris entre S1 et S2 ,il va quitter S1 , va
passer par S’1 et va arriver jusqu’à la section S2.
Son énergie mécanique est :
í µí² í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = í µí² í µí² + í µí² í µí²
(37)
í µí° í µí°¦éí µí°í µí°í µí°§í µí°¢í µí°ªí µí°®í µí° = (í µí°í µí°¦ í µí¿ . í µí° . í µí°³ í µí¿ + M.g.z) +(
í µí¿
í µí¿
í µí°í µí°¦ í µí¿ í µí°¯ í µí¿
í µí¿ + ∫
í µí°í µí°¦í µí°¯ í µí¿
í µí¿
í µí° í µí¿
í µí° ′ í µí¿
)
(38)
(∫
í µí² í µí²í µí±½ í µí¿
í µí¿
í µí±º í µí¿
í µí±º ′ í µí¿
) : la somme des différentes masses élémentaires qui vont traverser S’1 et arriver
jusqu’à S2.
- A l’instant « t’= (t+dt)» : le fluide de masse (M + dm2) compris entre S’1 et S’2 ,il va quitter
S’1 , va passer par S’1 et va arriver jusqu’à la section S2qu’il traverse et arrive à S’2
Son énergie mécanique est :
í µí²′ í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = í µí²′ í µí² + í µí²′ í µí²
í µí²′ í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = (í µí°. í µí° . í µí° + í µí² í µí² í µí¿ í µí²í µí² í µí¿ ) +( ∫
í µí² í µí²í µí²
í µí¿
í µí±º í µí¿
í µí±º ′ í µí¿
í µí¿
í µí¿
í µí² í µí² í µí¿ í µí² í µí¿
í µí¿ )
On applique le théorème de l’énergie mécanique au fluide entre t et t’:
« La variation de l’énergie mécanique est égale à la somme des travaux des forces extérieures »,
en considérant cette fois ci le travail de la machine hydraulique
í µí²′ í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² - í µí² í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = í µí±¾ í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² í µí² í µí² í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = í µí± í µí¿ í µí² í µí²í µí¿ − í µí± í µí¿ í µí² í µí²í µí¿ + í µí±·í µí²í µí²í µí² . í µí² í µí² (39)
í µí²′ í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² - í µí² í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = í µí±¾ í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² í µí² í µí² í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = í µí± í µí¿ í µí² í µí²í µí¿ − í µí± í µí¿ í µí² í µí²í µí¿ + í µí±·í µí²í µí²í µí² . í µí² í µí²
í µí²′ í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² - í µí² í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² = í µí±· í µí¿ í µí±º í µí¿ í µí² í µí²í µí¿ − í µí±· í µí¿ í µí±º í µí¿ í µí² í µí²í µí¿ + í µí±·í µí²í µí²í µí² . í µí² í µí²
= í µí±· í µí¿ í µí² í µí±½ í µí¿ − í µí±· í µí¿ í µí² í µí±½ í µí¿ + í µí±·í µí²í µí²í µí² . í µí² í µí²
í µí²′ í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² - í µí² í µí²éí µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí²í µí² =
í µí±· í µí¿
í µí½ í µí¿
í µí² í µí² í µí¿ −
í µí±· í µí¿
í µí½ í µí¿
í µí² í µí² í µí¿ + í µí±·í µí²í µí²í µí² . í µí² í µí²
(40 )
*∗ P 1 S 1 et P 2 S 2 : force de pression
í µí² í µí² í µí¿ . í µí². í µí² í µí¿ +
í µí¿
í µí¿
í µí² í µí² í µí¿ í µí°¯ í µí¿
í µí¿ − í µí² í µí² í µí¿ . í µí². í µí² í µí¿ ) −
í µí¿
í µí¿
í µí² í µí² í µí¿ í µí°¯ í µí¿
í µí¿
(41)
